W rozprawie autor podjął próbę nowego spojrzenia na proces rozwoju myśli ekonomicznej. Dokonania twórców idei ekonomicznych prezentuje w sposób niekonwencjonalny. Na podstawie materiałów źródłowych wskazuje autorów nowych pojęć i koncepcji. Formułuje przy tym wnioski odmienne od ustaleń innych
Winą za stagflację i slumpflację z lat 70. XX w. obarczono interwencjonizm państwa w życie gospodarcze typu keynesowskiego. W odpowiedzi na załamanie się tego paradygmatu powstało wiele szkół i koncepcji ekonomicznych. Niektóre z nich zaliczono do mainstream theory, inne tworzą współczesną
Wybuch Wielkiego Kryzysu w 1929 r. zaskoczył większość ówczesnych teoretyków ekonomii. Niestety ortodoksyjna ekonomia akademicka okazała się bezradna wobec rosnącego bezrobocia i przedłużającej się recesji. Wiarygodną propozycję naprawy kapitalizmu przedstawił John Maynard Keynes, który dokonał
Przełom XIX i XX w. zapisał się w historii ekonomii nie tylko restauracją marksizmu, ale również powstaniem nowej szkoły i działu ekonomii, tj. instytucjonalizmu oraz ekonometrii. Instytucjonaliści wzbogacili ekonomię o nowe metody, a także o koncepcje teoretyczne. Twórcy ekonometrii przyczynili
